Artykuły: 0
Aktualnosci: 0

Zobacz profil

Wulkany na Hawajach

Zobacz: PRAKTYCZNY KURS FOTOGRAFII PODRÓŻNICZEJ

Pośrodku Północnego Pacyfiku leżą Hawaje – jeden z najpiękniejszych na świecie archipelagów wysp tropikalnych.  Od 1959 r. jest to 50 stan USA. Wyspy przyciągają swoim klimatem, wspaniałymi plażami i czynnymi wulkanami, które od milinów lat kształtują ten archipelag.  Szacuje się, że procesy wulkaniczne rozpoczęły się tu około 70 mln lat temu.

Przez pęknięcie w skorupie z wnętrza Ziemi wydostawały się roztopione skały. Kolejne wylewy kształtowały podwodną górę, która z biegiem czasu przekroczyła powierzchnię oceanu. Tak powstały i powstają nadal tutejsze wyspy. Najpierw  z oceanu wynurzyła się Kanai na północno-zachodnim krańcu archipelagu.  Potem powstawały następne i co ciekawego  - każda na południowy wschód od poprzedniej. Jako ostatnia z morza wyłoniła się Hawaii.  Jednak to nie koniec procesu ponieważ jak przewidują za kilka tysięcy lat z fal oceanu wynurzy się kolejna wyspa, która obecnie jest jeszcze tylko podwodnym stożkiem wulkanicznym.

Park Narodowy Wulkanów Hawajskich ( Hawaii Volcanoes National Park) powołano w 1916 r. na obszarze 1348 km2.  W 1987 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Najważniejszym miejscem Parku jest czynny wulkan Kilauea. Turyści przyjeżdżają tu aby obserwować rzeki cieknącej i zastygłej lawy, wędrować lub jak to jest w amerykańskim stylu najlepiej objechać samochodem,  kaldery a potem zajrzeć do kraterów ziejących parą i siarką. Skład chemiczny hawajskiej lawy powoduje, że nie ma tutaj potężnych eksplozji wulkanów znanych z innych części świata. Jeżeli można połączyć, ze sobą dwa określenia wybuch wulkanu i łagodny to tylko właśnie na Hawajach. Kilauea w gruncie rzeczy nie wybucha, lecz powoli wylewa z siebie rzeki magmy. Przez ponad 100 lat od roku 1823 do 1924 magma nie wypływała na zewnątrz lecz tworzyła duże jezioro we wnętrzu wulkanu. Obecnie strumień lawy nieustannie spływa do oceanu jednak zaraz po opuszczeniu stożka znika w korytarzach pod skorupą zastygłej na wierzchu lawy by z sykiem i w kłębach buchającej pary zetknąć się z oceanem. Dzięki działalności wulkanicznej powierzchnia wyspy nieustannie się powiększa ale równocześnie lawa zniszczyła wiele domów m.in. całą wieś Kalapana olbrzymie połacie lasów, drogi i piękne plaże.

Wulkany parku otacza wspaniały tropikalny las z endemiczną roślinnością (np. drzewa ohia i Koa oraz paprocie amau) i rzadkimi okazami zwierząt przede wszystkim ptaków: hawajki karminowej, iiwi, omao i rodzimej gęsi nene.  Większość ruchu turystycznego koncentruje się wokół stożka Kilauea (1248 m n.p.m.) i przyległej strefy wulkanicznej. Tuż przy kalderze znajduje się Kilauea Visitor Center gdzie można uzyskać wszelkie informacje dotyczące parku i przewidywanej aktywności wulkanów. Na wyniosły szczyt Mauna Loa (4169 m n.p.m.) wyprawia się niewiele osób ponieważ piesza wyprawa tam i powrotem trwa ok. 4 dni.

Marek Waśkiel